استفاده از مطالب وبلاگ صرفا با اجازه قبلی از نویسنده مجاز می باشد
مطلب را به بالاترین بفرستید:
: عذرخواهی
چند روزی است که نمی دانم این gmail چه مشکلی پیدا کرده که نمی توانم نامه های دوستان را بخوانم. حالا یا از سرعت پایین اینترنت است یا مشکلی دیگر. به همین جهت در اینجا از همه دوستانی که برایم ای میل زده اند و هنوز پاسخشان را نداده ام و تاخیر شده است، عذر خواهی می کنم. حقیقتا تقصیر از من نیست. در اولین فرصت که وضعیت روبه راه شد، پاسخ نامه ها را خواهم داد.
نوشته شده توسط مهرنوش نجفی راغب در روز سه شنبه 20 بهمن 1388 ساعت 10:43 PM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات [0]
دلتنگی ها
: حضور
شگفتا که نبودیم، عشق ِ ما، در ما حضورمان داد.* * شاملو
نوشته شده توسط مهرنوش نجفی راغب در روز چهارشنبه 14 بهمن 1388 ساعت 8:07 PM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات [3]
جامعه
: وقتی برف نیست...
جشنواره ی زمستانی همدان هم آمد و رفت و تمام شد. امروز اختتامیه بود. اما تقریبا می شود گفت که: جشنواره ی زمستانیِ بدون برف! امسال بارش برفی نداشتیم و تنها رنگ سپیدی بر الوند و دامنه ی آن نشسته است. در واقع امسال باید دست کم تا میدان میشان می رفتی تا برف و زمستان را حس کنی. با این حال میراث فرهنگی زحمت خود راکشید.
نوشته شده توسط مهرنوش نجفی راغب در روز یکشنبه 11 بهمن 1388 ساعت 01:29 AM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات [2]
جامعه
: نوشتن...
گاهی نوشتن سخت می شود. تلخیِ حجمِ واژه ها به سر انگشتانت هجوم می آورد و تو مانده ای و کاغذ سفید در دست. می پرسند... بهانه کم نیست... انتخابات، دانشگاه، فعالیت ها و... و من مات مانده ام از این کژفهمی ها... دوباره می گویند: لطفا بنویسید!. کاغذ در دستم است.سفیدِ سفید. هراسی نیست،می نویسم. کاغذ را که می دهم، با چشمانی گشاد نگاهم می کنند. چه کنم، روان نویسم سبز است.
نوشته شده توسط مهرنوش نجفی راغب در روز جمعه 2 بهمن 1388 ساعت 2:26 PM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات [2]
جامعه
: حُرمت ماه حرام
در خبرها می خوانم.... دیروز، در عصرِ عاشورا، هشت نفر از هموطنانِ معترض، کُشته شدند. *** هنوز مدرسه نمی رفتم. روزهای عاشورا که می شد مادربزرگم اشک می ریخت که محرم، ماه حرام است ولی حرمت این ماه را شکستند... مدرسه می رفتم و در کتاب های تعلیمات دینی دبستان می خواندیم و می آموختیم که محرم، ماه حرام است و جنگ و خونریزی و کشتن ممنوع. دانشگاه می رفتم، می دانستیم که محرم، ماه حرام است و طبق ماده ی299 قانون مجازات اسلامی و فقه شیعه، به دلیل حرمت این ماه،هر کس دیگری را بکشد و در صورت محکومیت به دیه، یک سوم دیه به دیه ی کامل اضافه خواهد شد. و یادم می آید، استادمان می گفت محرم، ماه حرام است. بنابراین حتی اعدام های مجرمان محکوم به اعدام هم در این ماه صورت نمی گیرد. و امروز، محرم است و دیروز عاشورا بود ولی ... حُرمت این ماه باز هم شکسته شد. حرمت ماه شکسته شد ولی نه با آنچه که صدا و سیمای غیر مردمی استدلال می کند، بلکه با کشته شدن هشت هموطن. می اندیشم: به راستی ... این آموزه ها را، آیا فقط باید خواند و شنید ؟؟!...
نوشته شده توسط مهرنوش نجفی راغب در روز دوشنبه 7 دی 1388 ساعت 11:46 PM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات [4]
جامعه
: وقتی مردمی ترین نهاد، بازیچه می شود
دو سال شدن دوره ی چهارم شوراهای شهر که لایحه ای از سوی دولت به مجلس بود و مجلس نیز آن را تصویب کرده و شورای نگهبان رد، و در نهایت مجمع تشخیص مصلحت آن را تصویب کرد و نهایی شد، از موضوعات مورد بحثِ اجلاس ساری در هفته ی گذشته بود. دلیلِ دو سال شدن دوره ی چهارم شوراها، برگزاری همزمان انتخابات شوراها و ریاست جمهوری و کاهش هزینه ها عنوان شده است و چون در حال حاضر انتخابات ریاست جمهوری با انتخابات شوراها دو سال فاصله دارد، می بایست دوره ی بعدی دو ساله باشد تا دوره ی پنجم شوراها و یازدهم ریاست جمهوری با هم برگزار گردد. فارغ از بحثی که در اجلاس مطرح شد و اعتراض به دو سال شدن دوره ی چهارم به دلایل متعدد از جمله: کاهش انگیزه ی کاندیداها، کارا نبودن دو سال برای اعضای یک دوره و ... که بسیار اعتراض دیرهنگامی بود و پس از تصویب در مجمع تشخیص مصلحت، اصلاح مصوبه بعید به نظر می رسد - مگر اتفاق خاصی افتد- بحث دیگری مطرح است که متاسفانه از دیدگاه شوراها و اجلاس با اهمیت جلوه داده نشد. مهم، برگزاری همزمان انتخابات شوراهای شهر و ریاست جمهوری است که جز نگاه سیاسی و هدفِ پر شور کردن انتخابات دوره ی بعد ریاست جمهوری - که چنانچه وضعیت سیاسی کشوربه همین منوال باشد، قطعا انتخاباتِ کم مشارکت و بی حضور مردم را شاهد خواهیم بود- هدف ِ دیگری وجود ندارد و باقی در حاشیه است. اگرچه برگزاری همزمانِ انتخابات در کشورهای دیگر هم وجود دارد ولی در اینجا و در شرایط فعلی، تجمیع انتخابات، تضعیف شوراهاست. واقعیت اینکه شوراهای شهر و روستا نهادهای سیاسی ای نیستند و انتخابات آنها هم چندان رزمگاه جناح ها و گروه های سیاسی نیست. انتخاباتی است که با شور ساده ی مردمی همراه است و بس. اما این اتفاق (همزمانی انتخابات ریاست جمهوری و شوراها) که به بهانه ی به پای صندوق کشاندن مردم صورت می گیرد، ضربه ای دیگر بر پیکر نحیفِ نهالِ شوراهاست. نهالی که در آغازِ رشد و بالندگی به زمین زده می شود و آثار آن، محوِ این نهاد مردمی زیر سایه سنگین انتخابات ریاست جمهوری، بی اهمیت کردن مردمی ترین نهاد تصمیم گیری و مشارکت، بازیچه قرار دادن نهاد شوراها برای انتخابات ریاست جمهوری خواهد بود و اینکه در نهایت تنها می مانَد نمایشی و نمایی کمرنگ از دموکراسی و مردم سالاری.
نوشته شده توسط مهرنوش نجفی راغب در روز پنجشنبه 3 دی 1388 ساعت 9:56 PM
پیوند
|
چاپ
|
نظرات [3]
آخرین مطالب
| 
